Raciborska 44 w Katowicach

Projektowany budynek stanowi rozbudowę kampusu Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, w odpowiedzi na rosnące potrzeby dydaktyczne, wystawiennicze i społeczne uczelni. Celem koncepcji jest stworzenie otwartego, elastycznego i świadomego klimatycznie miejsca, które stanie się przestrzenią współpracy, eksperymentu i codziennej obecności sztuki w strukturze miejskiej. Architektura wyraża wartości uczelni – wolność twórczą, niezależność myślenia, inkluzywność i eksperyment.

Idea projektu wyraża się poprzez prostotę i rytm. Motywem architektonicznym jest transparentność – zarówno dosłowna (przeszklona elewacja), jak i symboliczna (otwartość uczelni). Budynek został zaprojektowany jako klarowna forma o czytelnej strukturze, wsparta rytmem podziałów na elewacji. Może stanowić dialog z kontekstem urbanistycznym, zachowując przy tym współczesny wyraz formalny. Fasada w sposób naturalny i harmonijny wpisuje się kontekst pierzei, nie tworzy kontrastów, natomiast wyróżnia się poprzez detale i materiały.

Projektowany budynek ASP przy ul. Raciborskiej 44 stanowi odpowiedź na bogaty i złożony kontekst urbanistyczno-historyczny tej części Katowic – zarówno w skali dzielnicy, jak i lokalnej struktury kampusu akademickiego. Koncepcja zakłada świadome wpisanie się w otoczenie poprzez skalę, rytm, materiały i przestrzeń, bez narzucania się i przy jednoczesnym podkreśleniu roli budynku jako obiektu publicznego o znaczeniu kulturotwórczym. Nowy obiekt pełni nie tylko funkcję dydaktyczną, ale również symboliczną – staje się architektonicznym manifestem otwartości uczelni na miasto, historię i przyszłość. Zaprojektowany z myślą o elastyczności, prezentuje się jako neutralna rama dla działań artystycznych, wpisana w miasto, lecz nie dominująca nad nim.

Wysokość obiektu odpowiada rytmowi pierzei miejskiej i nawiązuje do historycznych bloków z lat 20. XX w. Rytmiczne pionowe i poziome podziały elewacji zbliżone są do układu okien w zabudowie funkcjonalistycznej. Poziomy detal elewacyjny nawiązuje do horyzontalnych pasów gzymsów i balkonów w zabytkowych kamienicach z lat 30. Wejście do budynku eksponowane jest na osi prowadzącej od Raciborskiej 37 – zabytkowego gmachu głównego ASP. Powstaje tym samym spójna narracja przestrzenna kampusu. Półpubliczne strefy zielone, ogrody sensoryczne i dziedzińce zaprojektowane są w analogii do zielonych podwórek w historycznych zespołach mieszkaniowych. Dzięki temu przestrzeń kampusu uzyskuje integrujący, rekreacyjno-edukacyjny charakter.